سرانجام باران...
ادبیات

درود مهربانان!

 

عطش گرفت تنم تا به او خبر برسد
پر است خانه ام از او که زود تر برسد

که از نجابت گامش درین درختستان
دو باره زمزمه های بهار سر برسد

چقدر در هیجانم که از تنش این بار...
از آنچه خواسته ام سهم بیشتر برسد

وبعد در تب آغوش عاشقانه ی او
به من شراب، به من شعر وشور وشر برسد
×××

رها نمی کنم این بار تا دم مردن
اگر که حلقه ی دستم به ان کمر برسد


برچسب‌ها:

پنجشنبه ۱۳٩۳/۱۱/۱٦ | ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ | زیوری ویژه | نظرات ()

Menu
.............................................
WebLink
.............................................
Theme Weblog
.............................................
Design
.............................................
Other
.............................................